با سلام واحترام. با این که رابطه ام با "جناب فرنوش بهزاد" خوب و نزدیک است و دوستش هم بسیار می دارم و نیز با توجه به رابطه مان از سالیانی دور باخبرم که این کار را می خواهد به انجامی برساند، اما در باب داستان هائی که مطلب نشانی می دهد. دیگر این اثر تاریخی است وحرف تازه ای هم نه داشته ونه دارد و در نهایت با تمام احترامی که شخصاً به جناب بهمن عزیز فرسی داشته و دارم، این کار شاهنامه اش را اصلاً نپسندیدم و می دانم که خودش هم می داند کجاهای کار را می گویم. اما و ای بسا که این دو بزرگوار ( وهر دو به معنا هنرمند) کاری تازه ارائه داده اند واین کار چیزی غیر از کاری است که یک دهه پیش و گویا بیشتر. با همیاری توفیق ممتاز به روی "سی دی" بردند و در یک جعبه عرضه کردند که نه چنان بود که باید (با توقعی که از بهمن فرسی نازنین می رفت) وبعد هم فرنوش که قرار بود با این آهنگ و این قطعات درنگی بیافکند در میان روند موسیقی کلاسیک ایرانی!!/ کهنه درنگی که نه حتا عطسه ای را برنیانگیخت.چرا؟..

سلام و خسته نباشید
به نظر من هنوز ما ایرانیان فردوسی و اثر جاوادن اش را آنطور که باید نشناخته ایم. در این باره فراوان باید نوشت تا ایرانی هرچه بیشتر خود را بشناسد. منظور من از فراوان نوشتن، کشف و نوشتن است.
دستتان درد نکند بخاطر این مطلب نیک.
و در تأیید سخن حمید متبسم و دیگر یاران باید بگویم:

به خویشم بخواند شاهنامه جان
که باشد سخن های دیرین در آن
پر از حکمت است و نقش و نگار
نموده همه فصل ها آشکار
هر آنچه که تاریخ دیرینه دید
جهان را به واژه نموده پدید
خرد نامه ی شور و شعر سخن
بوَرزَد چو رزم آوران تن به تن
به میدان در آید سخن چو بهار
عجب مانده خوش از تو این یادگار
تو دهقان توسی که این گشته ای
چو فردوس روی زمین گشته ای
نشان تو در جان ها جاودان
بمان و برقص و جاوید مان
................
این شعر می تواند تا فردا صبح در وصف آم گرانمایه شیفته جان ادامه یابد؛ نمی دانم این کامنت دان چند کلمه می پذیرد.
کوتاه سخن: ممنونم.
با احترامات ویژه
لیثی حبیبی - م. تلنگر

پرداختن به فرهنگ کهن ایران باز گشت به خویشتن است و در این راه هر گامی در خور تقدیر. خانم نوائی گرامی سپاسگزار شمائیم

سردبیر گرامی،
لطفأ جملات اینجانب را به گونه ای ویرایش کنید که گویای مراتب تشکر و قدردانی ام از مسئولان جدیدآنلاین برای در اختیار گذاشتن اطلاعات نو و بسیار مفید این گزارش باشد.

با تشکر فراوان از خانم ها بهار نوایی، مریم هاشمی و آقای فرنوش بهزاد. بسیار عالی بود. ممنون

جناب کاربر گرامی، قبل از آنکه دیگران را به سخره بگیرید، قدری مطالعه بفرمائید! در لغتنامۀ مرحوم دهخدا "باربُد" و "باربَد" هردو بعنوان تلفظ درست واژه بیان شده اند (این در مورد اسم خاص "باربد" است؛ از دیدگاه دهخدا، اسم عام "باربد" = بار + بد = خداوند بار، پرده سالار، رئیس تشریفات، همواره بفتح باء است). در حاشیۀ فرهنگ "برهان قاطع" خلف تبریزی، به تصحیح مرحوم دکتر محمد معین (در پنج جلد و به چاپ انتشارات امیر کبیر)، بر تلفظ "باربُد" پافشاری شده است. موضوع این حاشیه نام های "پهلبد" و "پهلو" می باشد، که هردو همان "باربد"، نوازندۀ جهرمی خسرو پرویز، می باشند. اگر رجوع بفرمائید به واژۀ "بد" (به معنی "صاحب" و "خداوند") در لغتنامۀ مرحوم دهخدا، خواهید دید که اگر چه تلفظ درست این واژه "بَد" بیان شده است، در حاشیۀ این بخش چنین آمده است: "اصلاً بفتح باء ولی امروز بضم تلفظ کنند". برای مثال، ما می گوئیم "سپهبُد"، ولی در اصل این واژه "سپهبَد" (خداوند لشگر) بوده است.

ب.ف.

نام آن موسیقیدان سده های گذشته Baarbad است .یک تماشاخانه هم در تهران چهل - پنجاه - شصت سال پیش بود که بسیاری آن را بنام "جامعه باربُد" (Baarbod) میشناختند. طفلک ها اسم درستش را نمیدانستند.

از همکاری بهار نوایی، مریم هاشمی و فرنوش بهزاد چه گزارش پرباری به دست آمده. پربار و ماندگار. صمیمانه ترین تبریک ها برای بانیان جدیدآنلاین.

خانم نوایی، بی نهایت لذت بردم. به جرات می توانم بگویم از بهترین کارهایی بود که دیدم.
دست شما درد نکند. مثل همیشه عالی بود

It was great being part of it. It looks great

این گونه فعالیت ها قابل ستایش است...

ba dorud ostade gerami. "bad" az pasvandhaye zabane parsi dar irane bastan boodeh va niku ast ke in ghalate mostalah ra be rawashe dorost va bastaniyash be kar bebarim. ba sepas