Jadid Online
جدید آنلاین
درباره ما تماس با ما Contact us About us
بانوی آمریکایی آرام گرفت

بانوی آمریکایی آرام گرفت
 شهاب ميرزايى 

لوئیز فیروز که تحقیقات زیادی درباره انواع نژاد اسب در ایران انجام داده است و به کاشف اسبچه خزر شهرت یافته پس از نیم قرن زندگی در ایران روز یکشنبه در بیمارستان برزویه گنبد در گذشت.

او متولد ایالت ویرجینیای آمریکا بود و پس از آشنایی با شوهرش نرسی فیروز که از نوادگان فرمانفرما بود در سال ۱۳۳۶ به ایران رفت.

آنها ابتدا مرکزی را برای آموزش سوارکاری در نوروز آباد تهران راه انداختند و بعد از آن برای پرورش اسب به ترکمن صحرا رفتند. در این میان خانم فیروز موفق شد اسبچه خزر را که گمان می رفت سال هاست نژادش از بین رفته مجددا شناسایی کند و بپرورد.

پس از پیروزی انقلاب و مرگ شوهرش و خروج دو دخترش از ایران در کنار پسرش کارن فیروز،عکاس رویترز، در ایران ماند و به کار پرورش و احیاى اسب ادامه داد و تلاش کرد تا سنت نگهداری و پرورش اسب را هم چنان در بین ترکمن ها محفوظ نگاه دارد.

سال گذشته وقتی برای تهیه گزارش به روستای قره تپه شیخ ترکمن صحرا رفتم بانویی تکیده و بیمار و مهربان جلوی چشمانم ظاهر شد. بانویی رنجور از جورروزگار که  در قامت عاشقان داستان های کلاسیک شرق و غرب یک تنه در برابر باد ایستاده بود.

با همه ضعف و سرخوردگی وقتی از ایران می گفت، گویی حافظ از زیبایی و جورمعشوق سخن می گفت یا شکسپیراز دهان رومئو در وصف معشوق می سرود.

با چشمانی خیره به دشت هایی که به استپ های آسیای میانه ختم می شد از اسب و اسبچه خزر و اسب ترکمن می گفت. از رویای دیدن گله های بزرگ اسب که از بچگی تا کهنسالی همیشه در خواب ها همراهش بوده و هیچگاه ترکش نکرده است.

از بکر بودن زمین و زمان ترکمن صحرا و سرخوشانه تاختن تا جنگل های گلستان و خیره شدن به آسمان کوه و ابر کوه گفت. از بدویت طبیعتی که سرمستش می کند. این که نظم و ترتیب سرزمین های غربی را دوام نمی آورد و تابلوهایی که باید و نباید می کنند برای رفتن به این جا و آن جا اذیتش می کند.

شب ها در را بر روی خودش نمی بست و تنهایی اش را با سگ هایش دور از ازدحام آدمیان پر می کرد. با سراسر جهان از طریق ایمیل در ارتباط بود و به احترام روستائیان از گذاشتن دیش ماهواره چشم پوشی کرده بود. همان روستائیانی که همچون مادربزرگی مهربان دوستش داشتند و برایش احترام فراوانی قائل بودند.

با این که سخت بیمار بود و به مداوا و مراقبت احتیاج داشت در برابر اصرار دیگران برای رفتن به تهران می گفت اگر من نباشم چه کسی  مواظب اسب ها و سگ هایم باشد.

می گفت آمریکا به اشتباه فکر می کند که می تواند بر دنیا حکومت کنند. آمریکایی ها نباید در ویتنام و عراق دخالت می کردند. مشکلات هر کشور را مردم همان کشور باید حل کنند. اما اگر روزی به این جا حمله کنند ما از ایران دفاع می کنیم!

روزهای آخر مداوم بد آورده بود. دست هايش شکسته بود. حلقه های آهنی جایگزین ستون فقراتش شده بود. اما هم چنان، ولو با سختی، راه می رفت و با امید از آینده می گفت.

زمستان پارسال برای مداوا به اروپا رفت اما دوام نیاورد و پس از نوروز به ایران بازگشت. چند روزپیش از مرگش تلفنی با او گپ زدم. با شور و شوق از مسابقات اسب سواری ترکمن ها و برنامه هایی که برای امسال دارد و توریست هایی که به ترکمن صحرا می آیند گفت.

مى گفت دوست دارم در ايران بميرم. اين جا وطن من است. دلم مى خواهد در ميان همين روستاييان بميرم. وصيت كرده بود در تركمن صحرا خاكش كنند.

وقتى كه با كارن فيروز، پسرش، حرف زدم گفت به آرزويش رسيد. چهارشنبه در روستاى قره شيخ تپه در ميان مزرعه خاكش مى كنيم.

حالا يك آمريكائى خسته و مهربان در خاك ايران آرام گرفته است. او آنجا تنها نيست. زير خاك هم رؤياى ديدن گله هاى بزرگ اسب همراهى اش مى كند؛ اين را مطمئن هستم.

 برای نصب نرم افزار فلش اینجا را کلیک کنید


 به صفحه فیسبوک جدیدآنلاین بپیوندید

ارسال مطلب

نظر شما

در صورت تمایل نام خود را بنویسید
در صورت تمايل نشانى ايميل خود را بنويسيد. نظر شما پس از ويرايش منتشر خواهد شد.
Image CAPTCHA
لطفا كد بالا را وارد كنيد. استفاده از این کد براى جلوگيرى از دريافت ايميل هاى گروهى است.
- شهرا م، 2008/09/21

اسب ایرانی در خطر انقراض و نابودیست اگر هم تا به حال اسمی از عرب ترکمن کرد یا کاسپین مونده مدیون خانم فیروز و قرگوزلوها ست ای کاش باز هم عاشقانی باشند که قلبشان برای ایران و اسب ایرانی بتپد وگرنه همین صدای نیمه جانی هم که از نام اسب ایرانی مانده تا چند صباحی دیگر به گوش نخواهد رسید.

روحش شا د

شهرام
- یک کاربرLily، 2008/06/27
asbi ke in khanome amrikai kashf karde az nejade asbhaist ke dar naghshhaye bargesteye Takhte gamshid dide mishavand kashfe bozorgi karde roohash shad omidvaram karash ra edame dahand mardome mahalie on roosta .
- یک کاربر، 2008/06/02
خداوند روحش را قرين رخمت فرمايد.
- یک کاربر، 2008/06/02
god bless her.....
- یعبدالحلیم کر، 2008/06/02
خانم لوئیز انسان بود و به انسانیت خدمت کردند ، من نمی دانم منظور این انسان بزرگ ، هدف از صادرات اسبهای عرب ، ترکمن ، کرد و خزر ، در موقعیتهای پیش آمده در زمانهای مختلف ، کسب درآمد بود یا نه ، ولی این را می دانم که با این کار پرمشقت ، با تخم افشانی به مناطق مختلف جهان و پایدار ماندن بانک ژن این حیوانات روبه انقراض خدمت شایانی به جامعه انسانی کرده اند ،تا ناشناخته های کنونی در آینده ها ی دورشناخته شوند و به نفع انسانها استفاده گردد ، من این حرکتها را یک حرکت غریزی دروجود بعضی از انسانها برای نجات انسانها میدانم، مثل غریزه تداوم نسل ،تنازع بقاء ، خانم بزرگ برای خودشان فدا نشدند، بلکه برای خدمت به جامعه بشریت /. با درود : عبدالحلیم کر
- یک کاربر، 2008/06/01
روحت شاد اي بانوي جوانمرد و زنده باد ايران.
- Kamran، 2008/06/01
Rohash Shad.
- یک کاربر، 2008/05/31
آدمي در عالم خاكي نمي آيد به دست
عالمي ديگر ببايد ساخت وز نو آدمي
- یک کاربر، 2008/05/31
آفرین بر این شیرزن و تلاش او.امید است که درس عبرتی برای ما باشد.روحش شاد.
- یک کاربرFaribors Maleknasri M.D.، 2008/05/31
may her soul be free.
we are all from God and we go back to him
thanks God that since many years Iranians have taken their destiny in their own hands. the strangers can now better manage their own businesses.
- یک کاربر، 2008/05/31
با سلام
خداوند روح او را شاد كند و تمام كساني كه براي احياي ميراث كهن ايران تلاش مي كنند را موفق گرداند.
- یک کاربر، 2008/05/30
نشانی مهربانی را داده بودی وزیبا .من نیز دراین رؤیا باتو همراه شدم.پاینده باد ایران
- یک کاربرfariborz ajdari، 2008/05/29
ba doroud shor bakhtaneh fereshteh ei ra az dast dadim ey kash asbche hay khazareman ra az dast nadehim ba sepas az khabary ke dadid  
- علی، 2008/05/29
درود بر شما
اینجور انسانها در یک سرزمین خلاصه نمیشوند, ایشان عاشق طبیعت و زیباییهای آن بود.
به لطف مهاجرتهای ناخواسته در این زمانه هستند بسیاری از ایرانیها که در دنیا تاثیرگذارند.
- یک کاربر، 2008/05/29
گويند كه در افلاك ز بي‌مغزي
صدا بسيار مي‌پيچد
در عجبم با وجود انبوهي از مشكلات و دست‌اندازها در جامعه ايراني كه به تعبير مارتين هايدگر تبديل به مسئله شده پرداختن به بانوي معزز متوفي ـ گرچه حضور و خدماتشان قابل تقدير و تجليل است ـ به نظر مي‌رسد نقض غرض و پرداختن فرع به جاي اصل باشد.
- محمد منظرپور، 2008/05/29
مطلب بسیار زیبا و لطیف تنظیم شده. لذت بردم. ممنون
- محمد مین باشی، 2008/05/28
kheyli narahat shodam.nane loiiz dost dashtani bod.khodayash biyamorzad
- شهاب صنیعی، 2008/05/27
درود بر شما شهاب عزیز!
بسیار زیبا بود! چقدر امیدوار کننده است وقتی که این بانوی آمریکایی برای میهن ما زحمت میکشد و چقدر امیدوار کننده است که جوانان این مرز و بوم مانند شما و همکارانتان اینقدر به فرهنگ ایرانزمین اهمیت داده در پرورشش میکوشید
به امید روزهای بهتر
ارادتمند شما
شهاب صنیعی
Home | About us | Contact us
Copyright © 2019 JadidOnline.com. All Rights Reserved.
نقل مطالب با ذكر منبع آزاد است. تمام حقوق سايت براى جديدآنلاين محفوظ است.